Kardiolog

Do najczęstszych powikłań wynikających z przebytego zawału serca zalicza się: udar mózgu, ponowny zawał serca, zaburzenia rytmu serca, pęknięcie przegrody międzykomorowej oraz ostra niewydolność serca. Aby zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia do możliwego minimum, konieczne jest precyzyjne stosowanie się do zaleceń kardiologa.

Zawał serca to duże obciążenie dla organizmu. Aby możliwie szybko powrócić do pełni sił witalnych należy ograniczyć spożycie cukru, tłuszczów kawy oraz alkoholu. Zalecana jest również delikatna aktywność fizyczna (np. spacery lub basen) oraz odpowiednia regeneracja.

Podczas badania do klatki piersiowej Pacjenta przyczepione zostają elektrody monitorujące. Następnie Pacjent rozpoczyna aktywność fizyczną w postaci biegu na bieżni lub jazdy na rowerku stacjonarnym. Wszelkie nieprawidłowości pracy serca zostają zarejestrowane na monitorze. Badanie trwa około 20 minut.

Badanie holterem polega na całodobowym (lub dłuższym) monitorowaniu pracy serca za pomocą przenośnego urządzenia EKG, tzw. holtera. Nie wymaga specjalnego przygotowania, ale warto:

wziąć prysznic (w trakcie badania nie można się kąpać), unikać balsamów i kremów na klatce piersiowej, ubrać luźne ubranie (najlepiej koszulę/bluzkę zapinaną z przodu). W gabinecie lekarz lub technik oczyści skórę (czasem lekko ogoli, jeśli trzeba), przyklei na klatce piersiowej elektrody (zwykle 3-7 sztuk), podłączy elektrody do małego urządzenia (rejestratora), który nosi się przy pasku lub na szyi.

Badanie trwa  zwykle 24 godziny, czasem 48, 72 lub nawet 7 dni. W tym czasie:

• Robisz wszystko normalnie – chodzisz, śpisz, pracujesz.
• Nie możesz się kąpać ani moczyć urządzenia.
• Prowadzisz dzienniczek aktywności – zapisujesz, co robisz i kiedy np. czujesz kołatanie serca.

   

Po ustalonym czasie wracasz do placówki, gdzie zdejmują elektrody i urządzenie, a dane z holtera są analizowane przez lekarza.